Trauma świętości

Trauma świętości

Izajasz zobaczył świętość Boga — i natychmiast zrozumiał swoją własną grzeszność. W obliczu Bożej chwały prorok nie usprawiedliwiał siebie, nie porównywał się z innymi i nie szukał wymówek. Zawołał: „Biada mi! Zginąłem!” Gdy ujrzał świętego Boga, po raz pierwszy naprawdę zobaczył samego siebie. Pismo Święte pokazuje, że wszyscy, którzy stawali przed majestatem Boga, drżeli. Jego świętość obnaża nasz grzech, pychę i nieczystość. Ale Bóg nie pozostawia skruszonego grzesznika w rozpaczy. Gdy Izajasz wyznał swój grzech, Bóg oczyścił go i oznajmił: „Twoja wina jest zgładzona, a twój grzech odpuszczony.” Dopiero wtedy Izajasz był gotowy odpowiedzieć: „Oto jestem, poślij mnie!” Prawdziwe spotkanie z Bogiem prowadzi do pokuty, przebaczenia i gotowości do służby.